Zeddam        Verhalen van vroeger: zomaar wat namen..?
 update: 29-01-13
 
Zomaar wat namen...?
 
Eigenlijk heb ik niets met Zeddam. Hoewel... als ik in de stamboom van mijn familie duik kom ik daar in het meest verstofte gedeelte, ergens in 1647, de naam Span tegen. Vanaf die tijd zijn er nogal wat voorvaderen van mij met een pasgeboren kindje vanuit Vinkwijk naar de kerk in Zeddam getogen om het ten doop te houden. De baby's heetten Ryksken, Hendrik, Catrieneken, Grietje... Later ook Evertje, Willem, Derk, en niet te vergeten Berend (net als mijn eigen vader die in 1903 geboren werd - z lang werd die prachtige traditie van naamgeving in ere gehouden!) Ouders, peetouders en verdere familieleden maakten de tocht naar de kerk waarschijnlijk te voet - misschien ook per koets - vanuit het goed van de heren van Bergh. De hof heette "Cele Vlinten"; vader Jan Span was daar pachtboer. Of misschien was hij ook gewoon maar knecht van de pachtboer - zo ver gaat mijn kennis niet.
 
Pachtboer of boerenknecht - gelukkig waren ze wl, zo stel ik me voor. Ik zie in gedachten mijn oer-oer-grootvader op de bok van het gespan zitten, de leidsels en de zweep in zijn knoestige werkhanden, zijn vrouw naast zich met het kleintje in de armen; de peetouders uit den vreemde op de achterbankjes - zij noemden zich Gretgen, Gorgen, Orttell... zo staat dat in de doopboeken opgetekend. Ongewone namen in het Berghse graafschap... misschien omdat die eerst-geregistreerde Span zelf uit den vreemde hier naartoe gekomen was? We weten het niet. Wat ik wel begrijp uit het verdere verloop van mijn stamboom is, dat de familie het hier best naar de zin heeft gehad, en menig kindje met de naam Span is gedurende de jaren na 1647 nog naar het kerkje in Zeddam gedragen om gedoopt te worden.
 
Een van de zeven kinderen van Hendrik Span en Styneken Boerboom - Bernard - besloot op een gegeven moment om Vinkwijk te verlaten. Zijn vrouw Theodora Pasman kwam uit Warbeijen, en Bernd zag het daar ook wel zitten... in de eerstvolgende jaren werden dochter Joanna en zoon Joannes dan ook in Warbeijen geboren. Maar Bernard kon Vinkwijk kennelijk niet vergeten want tussen 1721 en 1730 was hij met zijn gezinnetje even "terug van weg geweest" en twee van zijn kinderen werden volgens de registers toch weer in Zeddam gedoopt: Theodorus (1724) en Bernardus (1727). Daarna heeft het gezin zich voorgoed in Warbeijen gevestigd, en van daaruit hebben Bernard's kinderen zich verspreid over heel het Gelderse en ver daarbuiten.
 
Ik ben een van hun verre nazaten, in het trotse bezit van lieve herinneringen aan een vader die k Bernard heette, een opa die k Willem heette, een broer Willem, zelfs nog een neefje dat Bernard gedoopt werd... dat alles geeft me tch een gevoel van verbondenheid met Zeddam, ook al ben ik er nooit echt geweest. Zeddam, Vinkwijk, Bernard, Willem... voortaan nooit meer zomaar wat namen!